Αγγλικά στο Νηπιαγωγείο, ναι ή όχι;

Η απάντηση είναι: ναι, αλλά όχι όπως νομίζουν οι περισσότεροι.

Για κάποιους γονείς ακούγεται υπέροχο.
Για άλλους ακούγεται υπερβολικό.
Και αρκετοί σκέφτονται, πολύ λογικά:

«Μα είναι τόσο μικρό ακόμα. Μήπως είναι νωρίς;»
«Μήπως το πιέσουμε;»
«Μήπως του φορτώνουμε κάτι ακόμα πριν καλά καλά ξεκινήσει το σχολείο;»

Με απόλυτη ειλικρίνεια, η απάντηση δεν είναι ένα απλό ναι ή όχι.

Η σωστή απάντηση είναι:

Ναι στα Αγγλικά στο Νηπιαγωγείο, όταν γίνονται με τον σωστό τρόπο.
Όχι, όταν γίνονται σαν μάθημα Δημοτικού σε μικρότερο παιδί.

Και αυτή η διαφορά είναι τεράστια.

Το λάθος δεν είναι να ξεκινήσει ένα παιδί νωρίς. Το λάθος είναι να ξεκινήσει λάθος.

Ένα παιδί 4, 5 ή 6 ετών δεν χρειάζεται πίεση.
Δεν χρειάζεται τεστ. Δεν χρειάζεται άγχος. Δεν χρειάζεται να νιώσει ότι πρέπει να αποδείξει κάτι.

Χρειάζεται κάτι πολύ πιο δυνατό:

Να αγαπήσει τη γλώσσα.

Γιατί ένα παιδί που αγαπά τα Αγγλικά, θα τα μάθει. Ένα παιδί που φοβάται τα Αγγλικά, θα αντισταθεί.

Αυτό είναι όλο το παιχνίδι.

Στις μικρές ηλικίες, η πρώτη επαφή με μια ξένη γλώσσα δεν πρέπει να μοιάζει με υποχρέωση. Πρέπει να μοιάζει με εμπειρία. Με παιχνίδι. Με τραγούδι. Με ιστορία. Με κίνηση. Με χαρά. Με σχέση.

Η ευρωπαϊκή εκπαιδευτική συζήτηση για τις μικρές ηλικίες κινείται όλο και περισσότερο προς γλωσσικά πλούσια περιβάλλοντα, εμπειρίες εμβύθισης και δραστηριότητες με παιχνίδι, ειδικά για παιδιά προσχολικής ηλικίας.

Άρα, ναι ή όχι;

• Ναι, αν το παιδί μπαίνει στα Αγγλικά φυσικά, χωρίς φόβο.
• Ναι, αν το μάθημα έχει τραγούδι, κίνηση, ιστορίες, παιχνίδι, ζωγραφική, κατασκευές, θεατρικό παιχνίδι και επανάληψη.
• Ναι, αν ο δάσκαλος ξέρει ότι δεν έχει μπροστά του έναν μικρό μαθητή εξετάσεων, αλλά ένα παιδί που χρειάζεται ασφάλεια, ενθάρρυνση και φαντασία.
• Όχι, αν το παιδί κάθεται ακίνητο σε μια καρέκλα και απλώς επαναλαμβάνει λέξεις.
• Όχι, αν το μάθημα γεμίζει διορθώσεις, πίεση και “πες το σωστά”.
• Όχι, αν αντιμετωπίζουμε το Νηπιαγωγείο σαν πρόβα για εξετάσεις.

Εκεί, δεν μιλάμε για σωστή εκμάθηση. Μιλάμε για βιασύνη.

Και η βιασύνη στην εκπαίδευση μικρών παιδιών δεν είναι πρόοδος. Είναι λάθος δρόμος.

Το παιδί δεν μαθαίνει καλύτερα όταν πιέζεται. Μαθαίνει καλύτερα όταν νιώθει ασφαλές.

Αυτό για εμάς στην Επικοινωνία είναι βασική αρχή.

Το παιδί πρώτα πρέπει να νιώσει:

• ότι μπορεί,
• ότι επιτρέπεται να κάνει λάθος,
• ότι ο δάσκαλος είναι δίπλα του,
• ότι η ομάδα είναι ασφαλής,
• ότι τα Αγγλικά δεν είναι κάτι δύσκολο και τρομακτικό.

Όταν υπάρχει αυτή η αίσθηση, το παιδί ανοίγεται. Συμμετέχει. Δοκιμάζει. Μιμείται. Τραγουδά. Κινείται. Παίζει. Και μέσα σε όλα αυτά, μαθαίνει.

Η έρευνα για το play based learning δείχνει ότι το παιχνίδι στις μικρές ηλικίες συνδέεται με γλωσσική ανάπτυξη, κοινωνικοσυναισθηματική ανάπτυξη, συνεργασία, επικοινωνία και αυτοπεποίθηση.

Και αυτό δεν σημαίνει ότι “απλώς παίζουμε”.

• Σημαίνει ότι το παιχνίδι έχει στόχο.
• Έχει δομή.
• Έχει παιδαγωγική σκέψη.
• Έχει επανάληψη.
• Έχει ρυθμό.
• Έχει γλώσσα κρυμμένη μέσα στην εμπειρία.

Στην Επικοινωνία δεν μικραίνουμε το μάθημα των μεγάλων. Φτιάχνουμε μάθημα για μικρά παιδιά.

Το σωστό μάθημα Αγγλικών στο Νηπιαγωγείο δεν είναι το μάθημα της Α’ ή Β’ Δημοτικού σε πιο “χαριτωμένη” έκδοση. Δεν παίρνουμε απλώς την ύλη των μεγαλύτερων παιδιών και τη μικραίνουμε.

Το παιδί του Νηπιαγωγείου μαθαίνει αλλιώς.

• Μαθαίνει με το σώμα.
• Με τις αισθήσεις.
• Με τη μίμηση.
• Με το τραγούδι.
• Με την εικόνα.
• Με την επανάληψη.
• Με τη σχέση.
• Με τη χαρά της ομάδας.

Γι’ αυτό και η δική μας φιλοσοφία στην Επικοινωνία βασίζεται στη βιωματική και κιναισθητική διδασκαλία, μέσα από ευχάριστες και δημιουργικές επικοινωνιακές δραστηριότητες.

Γιατί στις μικρές ηλικίες, η γλώσσα δεν πρέπει απλώς να ακούγεται. Πρέπει να ζωντανεύει.

Δεν μαθαίνουμε απλώς Αγγλικά. Ζούμε τα Αγγλικά.

Αυτό δεν είναι σύνθημα.  Είναι ο τρόπος που βλέπουμε το παιδί.

• Όταν ένα παιδί ακούει τη λέξη jump και πηδάει, η λέξη γίνεται εμπειρία.
• Όταν τραγουδάει ένα αγγλικό τραγούδι και κάνει κινήσεις, η γλώσσα μπαίνει στο σώμα του.
• Όταν παίζει “shop” και λέει apple, banana, red, yellow, η γλώσσα αποκτά νόημα.
• Όταν ακούει μια ιστορία και συμμετέχει με μια λέξη, μια κίνηση, μια έκφραση, δεν αποστηθίζει.

Συνδέεται. Και η σύνδεση είναι πιο δυνατή από την αποστήθιση.

Η NAEYC, ένας από τους πιο γνωστούς οργανισμούς για την προσχολική εκπαίδευση, τονίζει ότι το παιχνίδι και η μάθηση μπορούν να υποστηρίζουν το ένα το άλλο, ενώ οι παιχνιδιάρικες παιδαγωγικές προσεγγίσεις ενισχύουν τη μάθηση σε πολλούς τομείς ανάπτυξης.

“Μα θα μάθει πραγματικά;”

 

Ναι, αλλά πρέπει να καταλάβουμε τι σημαίνει “θα μάθει” σε αυτή την ηλικία.

• Δεν περιμένουμε από ένα παιδί Νηπιαγωγείου να γράφει εκθέσεις.
• Δεν περιμένουμε να κάνει γραμματική.
• Δεν περιμένουμε να λειτουργεί σαν μαθητής μεγαλύτερης τάξης.

Περιμένουμε όμως να αρχίσει να:

• αναγνωρίζει ήχους,
• ακούει χωρίς φόβο,
• μιμείται λέξεις,
• καταλαβαίνει απλές οδηγίες,
• συμμετέχει σε τραγούδια,
• συνδέει λέξεις με εικόνες και πράξεις,
• νιώθει άνετα με την αγγλική γλώσσα,
• χτίζει θετική σχέση με τη μάθηση.

Αυτό είναι τεράστια βάση.

Γιατί μετά, όταν το παιδί μεγαλώσει και μπει σε πιο οργανωμένη γλωσσική διδασκαλία, δεν ξεκινά από φόβο.

Ξεκινά από οικειότητα. Και η οικειότητα είναι δύναμη.

Το πιο σημαντικό αποτέλεσμα δεν φαίνεται πάντα στο τετράδιο.

Αυτό πρέπει να το πούμε καθαρά στους γονείς. Στις μικρές ηλικίες, το πιο σημαντικό αποτέλεσμα δεν είναι πάντα αυτό που θα φέρει το παιδί γραμμένο στο χαρτί.

Το πιο σημαντικό αποτέλεσμα είναι να φύγει από το μάθημα και να πει:

«Μου άρεσε.»
«Πότε θα ξαναπάμε;»
«Θέλω να το ξανακάνουμε.»
«Κυρία, να πούμε πάλι το τραγούδι;»
«Μπαμπά, ξέρω πώς λέγεται αυτό στα Αγγλικά.»

Εκεί έχει αρχίσει η πραγματική μάθηση.

Γιατί πριν μάθει ένα παιδί να χρησιμοποιεί μια γλώσσα, πρέπει να νιώσει ότι αυτή η γλώσσα χωράει στη ζωή του.

Όχι σαν βάρος. Σαν χαρά.

Άρα, Αγγλικά στο Νηπιαγωγείο, ναι ή όχι;

Ναι. Αλλά με μία πολύ σοβαρή προϋπόθεση:

Να μην κλέψουμε από το παιδί την παιδικότητα του.

• Ναι στα Αγγλικά που έχουν παιχνίδι.
• Ναι στα Αγγλικά που έχουν κίνηση.
• Ναι στα Αγγλικά που έχουν τραγούδι.
• Ναι στα Αγγλικά που έχουν φαντασία.
• Ναι στα Αγγλικά που έχουν αγκαλιά, ενθάρρυνση και ασφάλεια.

• Όχι στα Αγγλικά που φέρνουν άγχος.
• Όχι στα Αγγλικά που γεμίζουν το παιδί φόβο.
• Όχι στα Αγγλικά που ζητούν από ένα παιδί 5 ετών να λειτουργεί σαν παιδί 9 ετών.

Στην Επικοινωνία, πιστεύουμε ότι το παιδί μπορεί να αγαπήσει τα Αγγλικά από πολύ μικρή ηλικία.

Αρκεί να του τα δώσουμε με τον σωστό τρόπο. Όχι σαν μάθημα που πρέπει να αντέξει. Αλλά σαν εμπειρία που θέλει να ξαναζήσει.

Γιατί στην Επικοινωνία …Δε Μαθαίνουμε Αγγλικά, Ζούμε τα Αγγλικά!